Reklama, Sanata ve Spora Dair...

Peninsula (Otago)

2010-05-14T10:59:00.000-07:00

Bu yazımda sizlere muhteşem güzellikte bir yerden bahsetmek istedim. Peninsula, dunedin(Yeni Zelanda)'a yaklaşık 2 saat uzaklıkta bir yer.

Aslında Peninsula'ya gitmek istememin en büyük nedeni nesilleri tükenmek üzere olan Fok balıklarını, Penguenleri ve Albatrosları görmek istememdi.

Yol boyunca sahil şeridinden ilerledikçe "mükemmel, harika, olağanüstü" kelimelerini sarfetmekten başka diyecek bir şey bulamadım açıkcası. Çünkü gerçekten sanki el ile çizilmişçesine kusursuzdu.

2 saatlik kısa yolculuğun ardından vardığım nokta yukarıda çekmiş olduğum fotoğrafta görüldüğü gibi muhteşemdi. Etrafı bir sürü ufak adalardan oluşan bir yarımada. Fotoğrafta görülen en üst noktadaki fenerin çevresine ise devasa albatros kuşları, penguenler ve fok balıkları ev sahipliği yapmakta.

Bu arada bu fotoğrafları çekerken öğrendiğim bir şey oldu. Penguenler fotoğraf makinalarının flashlarından etkilenip kalp krizi geçiriyorlarmış. Flash patlar patlamaz devriliyorlarmış. Bu yüzden yakın çekim yaptırmıyorlar koruma altında olan penguenlere.

Yukarıdaki fotoğrafı çekerken dikkatli olmaya çalıştım. Çünkü inanılmaz dik bir kayanın üstünde duruyordu. Fakat gördüm ki hiç aldırış etmedi çok yakınında olmama. Kusursuzca kendini sergilemeye devam etti. O gün, hava soğuk ve rüzgarlı olmasına rağmen turistlerin akınına uğramaya devam etti Peninsula.

Bu fotoğraftaki adaya sudan yürüyerek gidiliyor. Gerekten çok ilginç. Eğer fırsatınız olursa görmeden geçmemeniz gereken yerlerden birisi Peninsula. Sadece bu 2 fotoğrafla bitmez tabiki anlatmak. Tavsiye listesine bir yenisini daha ekleyerek şimdilik görüşmek üzere diyorum.

Sevgilerle...

Baldwin Street ( Dunyanin en dik yokusu )

2010-04-07T02:42:00.000-07:00

Dunyanin en dik yokuslu sokagini duymus muydunuz hic? Yeni Zelanda Dunedin'de bulunan bu yokus, %35 egime sahip.

Ilk duydugum zaman "istanbul'da da oldukca fazla dik yokus var dedim ve yandaki fotografta cektigim sirada da "o kadar da degil canim" demeye devam ettim.

Arabayla cikmaya basladigimizda gerceklik payini fazlasiyla anlamis bulundum. Oldukca zorlandik araba ile cikarken ve eger ki ciktiginiz en ust noktada baska bir araba ile karsilasmissaniz isiniz zor demektir. Durmak cok guc, donmek daha da guc...Bir de iki uctan bakildiginda gorunmeyen ikinci bir egim var. Sonradan ogrendim ki bu Dunedin'in sehir plani Ingiltere'de yapilmis.

Tabii buraya kadar cok da ilginc degil. Ilginc olan yani sehir plani yapilirken, sehrin cografi ozellikleri bilinmeden ve Yeni Zelanda'nin neredeyse tamamini olusturan tepeleri hesaba katilmadan yapilmis. Ezbere yapilan bir sehir planinin sonucunda "dunyanin en dik yokuslu sokagi" olan Baldwin Street de turistlerin merak ettigi yerler arasina girmistir boylelikle.

Sevgilerimle

Skyline in Queenstown

2010-03-19T21:27:00.000-07:00

Oueenstown gezimizde ilk kez yaptigim bir aktivite oldu skyline.

Oncelikle oldukca yuksek bir tepeye gondolla ciktik. Yukaridaki fotografta gorulen noktaya vardigimizda ise teleferikler ile biraz daha yuksek bir noktaya yani skyline yapilan noktaya vardik. Gondol ile cikarken gordugumuz manzara inanilmazdi. O muhtesem doga ayaklarinin altinda. Teleferik ise biraz korkutucuydu dogrusu. Yukseklik daha da artiyor ve gondol gibi kapali ve guven veren bir arac degil. Ilk noktadan skyline biletlerini alip teleferikle son noktaya vardigimizda manzaranin guzelligi artmisti tabii. Kasklarimizi taktik ve ufak arabalara bindik. Arabalarla tepeden bi onceki noktaya hizla iniyorsun. Bir an ucarim buradan diye dusunduysem de gercekten guzeldi. Cok eglenceliydi. Bir kez yetmedi 2 tur attik. Daha sonra da manzaranin tadini cikardik.

Eger ki yolunuz duserse mutlaka yapmaniz gerekenlerden biri skyline. Manzara ve doga harikasi bir yer olmasi da cabasi.

Sevgilerle...

Kawarau Koprusu ve Bungy Heyecani

2010-03-15T02:12:00.000-07:00

Bir suredir yazamiyorum ve 'donusum muhtesem olacak' sozune yarasir bir yaziyla karsinizdayim :) . Blog yazilarimdan birinde Bungy Jumping yapmaktan bahsetmistim sizlere. Inanilmaz heyecanli bir o kadar da korkulu bir ekstrem aktivitesidir kendileri.

Gectigimiz ay uzun bir yolculuk yaparak ve okyanuslari asarak dunyanin diger ucuna geldim. Yani Yeni Zelanda' ya (Yeni Zelanda yazilarima pek yakinda baslayacagim) ve geldigimin 2. haftasinda birkac arkadasimla, bulundugum sehre yani Dunedin'a yaklasik 3-4 saat uzaklikta ufak bir tatil beldesi olan Queenstown'a gittik. Ama neredeyse tum doga sporlari aktivitelerinin yapildigi muhtesem bir yer diyebilirim. Daha sonraki yazilarimda fotograflarla ayrintili sekilde anlatacagim. Gelelim konumuza. Tabi boyle bir yere gelip de bungy yapmadan doner miyim ben? Tabiki hayir:). Dunya'da ilk ticari bungy'nin yapildigi muazzam, unlu Kawarau Koprusunden atlamak uzere yola koyulduk ben ve arkadaslarim. Tabii yaklasik 2 saat oncesinden kayitlarin yapildigi subeye gittik. Beklerken izledigim bungy videolari heyecanimin baslamasina neden oldu. O ana kadar 'ne var sanki ilk kez atlamiyorum ki' gibi sozlerim bogazimda dugumlenmis bulundu. Otobuslere dogru ilerlerken 'noluyo ozge yoksa korkuyor musun? ' gibi komik komik kendimle konusmalarim da cabasi tabii.

Iste Kawarau otobusune binerken :)

Otobuste Avusturalya'li bir kiz yanimda oturuyordu. Sohbet ederek gittik ve onun da en az benim kadar heyecaninin olmasi nedense beni biraz rahatlatti. Bak dedim gordun mu sadece sen degilmissin hehe... yarim saatlik bir yolculuktan sonra Kawarau Bridge karsimdaydi. Tam manzaranin buyusune kapilmisken sira sira cigliklarla atlayanlari gorunce ne hissettigim anlatilmaz yasanir ancak. Once ustumdeki agirliklardan kurtuldum. Daha sonra kilomu tartip elimin ustune kac kilo oldugum yazildi ve kopruye dogru yol aldim. Arkadaslarim benden sonra geldiler. Ne acelem vardi bilmiyorum ama ilk ben atlamak icin siraya girmis bulundum bir kere. Yaklastikca ve atlayanlari daha da yakindan gordukce iyice olup olup dirildim dogrusu. Kemerim takildi ve basladim beklemeye. Bir yandan da arkadaslarima once siz bi atlayin sonra ben atlayayim nooluurr demeye basladim ama olan olmustu bir kere :). Efenim sira bana geldi ve beni en uca oturtup ayak bileklerime once havlu sardilar ve onun ustunden de iple sikica bagladilar. Havluyu gorunce ya cozulurse, ya gevserse dusunceleri insanin elinde olmadan beynini kemiren seyler malesef.

Gorevli yardimiyla ayaga kalktim ve ustte de goruldugu uzere en uc noktaya yuruyemesem de surumdum diyeyim. Asagi bakmak gibi bir delilik yaptim ve nehri gorunce hemen kaldirdim basimi. Kapattim gozlerimi 2 saniye. Saka gibiydi. Daha sonra suya degmeyi isteyip istemedigimi sordu gorevli ve ben de sadece kollarima kadar istedigimi soyledim. Gulumsedi hatta siritti evet evet siritip bekle ve gor dedi. O sirada gulsem mi aglasam mi sasirdim. Korkacak ne var diye diye geldigim o noktada deli gibi korkuyordum. Bir yandan devamli arkaya donup yapamayacagim ben sanirim diye bagiriyorum kucuk emrah modunda. Diger yandan da yanimdaki adam karsi kameraya gulumse, poz ver diyor. Ben agladim aglayacagim, bir pozum eksikti diyorum icimden. Zaten yandaki direk de tek tesellim olmus ve sonuc yukarida:).

Iste tum bunlardan sonra gorevli 1-2-3 dedigi anda kendimi atmaktan baska carem kalmadigini anlamis bulunmaktaydim. Kollarimi iki yana acarak kendimi bosluga biraktim ve deli gibi ciglik atarak muthis bir hizla ucmaya basladim. Asagi dogru hizla inmemle suya girmem bir oldu. Tamamiyle nehre girip cikmistim. Sanirim heyecanim gecsin diye bu surprizi yaptilar ama cok cok guzeldi. Suya dalip cikinca supeeer diye avazim ciktigi kadar bagirmaya basladim.

Hani daha onceki yazimda demistim ya ucmak nasil bir sey bilir misiniz? Iste boyle bir sey. Bosluktasin ve yuzune carpan o ruzgari hissediyorsun. Gercekten hissediyorsun ve bu duyguyu ancak boyle birkac alisilagelmis sozcukle ifade etmekten baska sansin kalmiyor. Atlamak uzere oldugun o anda, korkmadim diyen olamaz sanirim. Dusunsenize sadece ayaklarinizdan iple baslisiniz ve kendinizi ucuruma atiyorsunuz. Evet tam olarak boyle ve kimse sizi zorlamiyor atlayacaksin diye. Sirf anlatilamayan bir zevk icin kendini atiyorsun, bir de ustune para veriyorsun:). Annemin de dedigi gibi akli basinda insanin yapacagi sey degil bu delilik diyenler de vardir icinizde, ben de yapmak istiyorum diyenler de... Simdi bir daha yapmak istiyor musun diye soracak olursaniz kesinlikle istiyorum derim. Hatta bu atladigim Kawarau koprusu 43 m yukseklikte idi. Duyunca ben de aa cok yuksek degilmis ki canim dedim ama gelin bir de atlamak icin o en ucta durun...

Bir de buradan cok daha yuksek kanyon var. Yanlis hatirlamiyorsam yaklasik 143 m civarinda yukseklige sahip.

Eger firsatim olursa bu kez daha az korkarak(inanmasi guc ama) atlayacagim.

Bir bungy macerasi daha boyle geldi ve gecti. Umarim merak edenlere yeteri kadar kilavuz olabilmisimdir. Sadece istediginden emin olmak ve korkularina yenik dusmemek. Hepsi bu...

Sevgilerimle...

Rafting

2010-02-02T05:42:00.000-08:00

Heyecanı seven ve biraz cesaretli olanların ilgisini çekecek olan bir nehir sporudur Rafting. Aslında şimdiye kadar rafting konusunda çok deneyimli olmak isterdim ama değilim. Sayılı kez rafting yaptım ve eğer takım arkadaşlarınızla uyumlu olursanız çok eğlenceli bir spor olduğunu söyleyebilirim.

Herneyse, rafting bir takım sporudur. Takım çalışmalarını her ne kadar kabul etmesek de pek sevmeyiz. Liderlik ruhunu fazla benimseriz fakat iyi bir takım çalışmasının da çok iyi başarılar getireceğini düşünmeyiz. İşte diğer tüm takım sporlarında olduğu gibi rafting'te de raft dediğimiz bot'u devirmeden kürekleri senkronik şekilde çekerek nehirdeki engelleri aşmaya çalışmak tamamen takım arkadaşlarınla uyumuna bağlı. 6 ve 8 kişilik takımlarla yapılmakta. Çoğu spor gibi uzun eğitimler almak da gerekmiyor. Aktiviteyi yapmadan hemen önce her takımın rehberinin verdiği yaklaşık 40-45 dakikalık bilgilendirmeden sonra isteyen herkes yapabiliyor. Tabii tek şartı yüzme bilmek gerektiği. Gerekli tedbirler alınıyor can yeleği vb..gibi fakat özellikle yüksek dereceli bir nehirde yapılan rafting için çok iyi yüzme bilmek gerekmektedir.

Tüm bunların yanında rafting yapılan nehirler, zorluk derecelerine göre değişiyor. Nehir'de bulunan kayaların çokluğu ya da nehrin akış hızına göre toplam 6 dereceden oluşuyor. Üst satırlarda da dediğim gibi yüksek dereceli nehirlerde yapılan rafting için iyi yüzme bilmek gerekir. Gereken malzemeler de olduğu sürece tehlikesi neredeyse hiç denecek kadar azalmaktadır. Rafting için olmazsa olmaz malzemeler;

Kask
Can yeleği
Ayakkabı
Flip rop (bot'un devrilmesi durumunda düze çevirmek için kullanılan ip)
Rescue rop (kurtarma için kullanılan ip)

Rafting'in ülkemizde nerelerde yapıldığına gelirsek, Türkiye bu konuda oldukça elverişli. Benim en iyi bildiğim yerler Köprülü Kanyon(Antalya), Dim Çayı(Alanya), Manavgat ve Alara Çayı olmak üzere Çoruh Nehri, Zamantı Çayı, Göksu Çayı, Melen Çayı ve Dalaman Çayı, Yusufeli(Artvin),Fırtına Deresi(Rize), Altıparmak Çayı(Artvin), Tekkale (Artvin), Çamlıkaya-Tekhale, İspir(Bayburt),Çamlıkaya(İspir) de Türkiye'de bulunan rafting'e elverişli diğer yerlerdir.

Buralara özellikle yaz aylarında rehberler eşliğinde turlar düzenleniyor. Tabi yabancı turistler çoğunluğu oluştursa da yerli turistlerin de katılımı oluyor.

Sevgilerle...

Skydiving

2010-01-29T07:41:00.000-08:00

Daha önceki yazdığım yazılarda da bahsetmiştim, çoğu insanın hayalidir uçmak diye. Çevrenizdekilere sorarsanız "yapmak istediğin hayalin?" diye, verilen cevapların büyük bölümünün "uçmak" olabilitesi oldukça yüksek. Böyle hiçbir şey düşünmeden, her şeyi arkanda bırakıp kendini boşluğa bırakmak...

İşte uçmaya Bungee'den daha yakın olan bir ektrem spor Skydiving. Gökyüzünde dans etmek, bulutlara yakın olmak vs...ne derseniz deyin fakat tadını bir kez alınca bırakamayacağınız bir spor.

İlk atlayışı 27 Ekim 1797'de Paris'te balondan atlayış yaparak Andre Jacques gerçekleştirdi. Bundan seneler sonra ise Fransız sporcuların, kendi tasarladıkları paraşüt ile serbest atlayış yapmaları skydiving sporunun gelişmesinde büyük rol oynamıştır ve bu durum paraşüt şampiyonalarının düzenlenmesine kadar gitmiştir. Hatta şimdiye kadar yapılmış en büyük rekor Joseph W. Kittinnger adındaki yüzbaşının 36 km. yükseklikte 30.000 mt'den saatte 1000 km hız ve 4.5 dk. düşüş ile Guiness rekorlar kitabına adını yazdırması oldu.

Tüm bunların yanında tabiki en önemlisi eğer paraşütçülük yapmaya karar verdiysek bunun eğitimini almaktır. Benim bildiğim en güvenilir Türk Hava Kurumu'nun açtığı kurslar. Her zaman dediğim gibi; ekstrem sporlara önce heves esip daha sonra eğitim almadan ya da hiç bilgi sahibi olmadan yapmaya kalkışmak hayatınızı tehlikeye atmak demektir. Kullanılan malzemeler, duruş taktikleri vs.. bu sporları eğlenerek yapmanın temelleridir. Yoksa eğlenceden çok işkence olur. Kullanılan malzemeleri belirtecek olursak da;

Kask
Gözlük
Kamera Kaskı
Kıyafet
Ayakkabı (koruyucu)
Koruyucu konteyner ve balon
Altimetre
Paraşüt
Formation
Free Fly

Uçmaya hazırsanız iyi eğlenceler =)

Sevgilerimle...

Orienteering

2010-01-25T01:10:00.000-08:00

İsmi İsveç'çeden gelen Orienteering, bir spor dalıdır.

Aslında "düşünce sporu" da denmekte orienteering'e. Neden mi? Çünkü asıl hedefe pusula ve harita yardımı ile ulaşılmaya çalışıyor ve harita okuma, pusuladan yön bulmaya çalışma ve bunlarla beraber süreyi en iyi şekilde kullanarak hızlı hareket etme başlı başına bir yetenektir.

Gelelim Orienteering'e. Orienteering, toplam 54 ülkede ulusal federasyonu bulunan açık havada yapılan bir spor dalı. Her ne kadar spor olarak kabul etmeyenler olsa da ben spor olarak kabul eden ve adlandıranlardanım. Peki bu spor nasıl yapılır ? Neler gereklidir ?

Orienteering; pusula ve harita ile arazide kendi rotanızı belirleyip özel olarak hazırlanan bir topografya haritasından işaretlenmiş olan belli noktaları bularak varış noktasına en hızlı şekilde ulaşmaya çalışılan bir spordur. Az önce belirttiğim "belli noktalar" yani kontrol noktaları denilen yerler haritada çeşitli singelerle gösterilmektedir. Ayrıca renkli (turuncu-beyaz) bayraklarla da gösterilmektedir. Yarışta, belirlenen noktalar bayraklar ve bir zımbadan oluşuyor. Her bulduğunuz kontrol noktasını elinizdeki kartta bulup, kontrol noktasındaki zımba ile deliyorsunuz ve bir sonraki noktayı bulmak için devam ediyorsunuz.

Tabi herkese hitap etmeyen bir spor dalı olsa da kesinlikle hem beyin jimnastiği hem de vücut kondüsyonunun bir arada olduğu bir spor. Pratik olmak ve düşünmek burada başarılı olmanın anahtarı.

Sevgilerimle

Hayatımı Yeniden Yaşayabilseydim Eğer

2010-01-13T02:51:00.000-08:00

"Hayatımı yeniden yaşayabilseydim eğer; hastayken yatağa girer dinlenirdim. Ben olmadığım zaman her şey kötüye gidecek diye düşünmezdim. Gül şeklindeki pembe mumu saklamaz yakardım. Daha az konuşur, ama daha çok dinlerdim. Yerler kirlense, masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı akşam yemeğine davet ederdim.

Oturma odasında TV seyrederken, patlamış mısır yer, şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda ona engel olmazdım. Yerler leke olacak diye korkmazdım. Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit ayırırdım. Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım.

Saçım bozulmasın diye, arabanın camının açılmasını önlemezdim. Eteğimin lekelenmesine aldırmadan çimlere otururdum. TV seyrederken daha az, hayata bakarken daha çok ağlar ve gülerdim.. Ömür boyu “garantilidir” denilen hiçbir şeyi satın almazdım.

Hamileliğimin bir an önce sona erip, doğum yapmayı dilemek yerine, hamile olduğum her anın tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika olduğunu fark ederdim. Bu o kadar nadir bir olay ki. Mucize gibi bir şey.

Çocuklarım beni öpmek istediklerinde, asla "önce git ellerini yüzünü yıka" demezdim. Onlara daha çok "seni seviyorum", ondan da daha çok "özür dilerim" derdim. Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey; her dakikasını değerlendirmek olurdu..

Dikkatle bak.

Gerçekten gör.

Yaşa.

Vazgeçme.

Küçük şeyler için şikayet etme.

Bana benzemeyenler, benden daha çok şeye sahip olanlar ve kimin ne yaptığı beni ilgilendirmezdi.. Bunun yerine, ilişkilerimi güçlendirmeye çalışırdım. Sahip olduğunuz ruhsal, fiziksel ve duygusal her şey için Allah'a şükredin. Tek bir hayatınız var ve birgün sona eriyor. Umarım her gününüzü değerlendirirsiniz.''

(Emma Bombeck kanserden ölmeden hemen önce kaleme alınmış)

Bu yazı mail kutuma düştüğünde, okur okmaz durup düşündüm ve gerçekten yazan kişinin bulunduğu durumu hissederek bir kez daha bu yazıyı okuduğumda her şeyin ne kadar boş olduğunu daha iyi anladım. O kadar gereksiz sinirleniyoruz, dargın kalıyoruz, devamlı bir telaş içinde ordan oraya koşturup duruyoruz ve elimizdekilerin değerini sadece ve sadece ellerimiz boş kaldığında anlıyoruz.

Şimdi arkanıza yaslanın ve düşünün ve bir kez daha okuyun bu yazıyı...

Sevgilerle...

Bir el de sen uzat

2010-01-07T02:59:00.000-08:00

Değerli hocam Müge Çerman'ın sayesinde haberdar olduğum, yukarıda fotoğraftaki Safiye'nin beyin tümörü hastalığı nedeniyle olması gereken ameliyat masrafları için ona el uzatmaya ne dersiniz? Belki bir kahve paranız, belki sırf can sıkıntısından alacağınız bir kıyafet parası...ufak paralarla büyük umutlar yaratmak bizim elimizde. Lütfen duyarlı olalım...

Daha detaylı bilgiyi http://zipkinci.com/duyuru/40576-cok-onemli.html adresinden alabilirsiniz.

Banka : YAPI VE KREDİ BANKASI A.Ş.

Şube kodu : 339 MTK ALTINDAĞ / İZMİR

Hesap no : 84998061

Iban : TR180006701000000084998061

Hesap sahibi : MUHSİN ÇALIŞAL

Sevgilerle...

Sualtı Hokeyi

2009-12-25T07:17:00.000-08:00

Soğuk havayı, dolayısıyla da kış aylarını hiç sevmeyen biri olarak şöyle biraz yaz aylarını hatırlatacak bir spor dalına gidelim istedim.

Yüzmeyi ne kadar seversiniz bilmiyorum ama hiç bıkmayacağım sporlardan biri de yüzme ve dalıştır. Hem yüzmenin tüm vücudu çalıştıran sayılı sporlardan biri olduğunu biliyor muydunuz?Özellikle spor salonlarında saatlerini harcayanlar için alternatif bir spor.

Neyse esas konumuza dönecek olursak Sualtı Hokeyi, 1954 yılında Alan Blake adlı İngiliz bir dalgıç tarafından ortaya çıkarılmış ve ilk kez uluslararası bir oyun olarak oynandığı ülkeler; Kanada, Güney Afrika, Hollanda ve Yeni Zelanda. Ben boşuna Yeni Zelanda hayranı değilim sanırım. Ne seversem Zelanda'dan çıkıyor:) Böylece gittikçe diğer ülkelere de yayılmaya başlayıp Dünya Şampiyonasına kadar uzanmıştır. Asıl güzel yanı ise kışın yapılabiliyor olması. Zaten çıkış amacı da sadece yazın değil kış aylarında da yapılmasıdır.

Nasıl Oynandığına gelecek olursak, tahmin edeceğiniz üzere yüzme havuzunda iki takım arasında yapılan maske, palet, eldiven ve şnorkel ile yapılmaktadır. Her takımda 6 oyuncu ile oynanıyor. Havuzun dibinde olan diski, hokey sopası ile karşı takımın kalesine gol atmak da hedef olarak belirlenir.

Oyun inanılmaz eğlenceli fakat bir o kadar da yorucu. Çok fazla efor sarfedildiği için çok sıkd a oyuncu değişikliği oluyor. Tavsiye edebileceğim bir spor. Hem eğlenek hem de spor yapmak isteyenler için birebir doğrusu. İlgilenenler http://www.tssf.gov.tr/ adresinden detaylı bilgi alabilirler.

Sevgilerle...

Yamaç Paraşütü (Paragliding)

2009-12-04T05:15:00.000-08:00

Bangee Jumping, Dağcılık derken şimdi de Yamaç Paraşütü'nden bahsetmeye ne dersiniz? Eğer içiniz kıpır kıpır ise, böyle uçmak istiyorum diye geçiriyorsanız içinizden( bunu kaçınız ister bilmiyorum ama), yamaç paraşütü uçma isteğinize ve adrenalin salgılamanıza kısa süreli çözüm olabilir:).

Hafif hava aracı ismi verilen yamaç paraşütü, Türkiye'de 1980'li yıllarda yapılmaya başlanmıştır. Yamaçlarlardan koşarak uçmayı sağlayan bu spor zamanla yüksek dağların zirvelerinde de yapılmaya başlanmıştır. Özellikle dağcıların büyük ilgi gösterdiği yamaç paraşütü, kolay taşınabilmesi(hafifliği) sayesinde alınan eğitimlerle beraber keyifle yapılabilecek bir ekstrem sporudur. Tüm ekstrem sporlarında olduğu gibi yamaç paraşütü de hayati tehlikeleri olan bir spordur. Fakat eğitimlere eksiksiz katılındığı ve kurallara uyularak yapıldığı taktirde tehlike de ortadan kalkmaktadır. Ülkemizde yamaç paraşütü pahalı bir spordur. Malzemeler yurtdışında üretildiği için istediğimiz fiyatta malzeme bulmak mümkün olmuyor. Bunun için özellikle üniversitelerdeki spor kulüpleri, bir çok kurs ve dernekler eğitim almak için kolay malzeme bulmak için uygundur.

Uçuş sırasında paraşütte 2 adet fren bulunur. Biri solda diğeri ise sağda. Paraşüt ne tarafa yönlendirmek isteniyorsa ona göre frenlere basılıyor. Yani kendini rüzgara bırakmıyorsun tamamen:) Yamaç Paraşütü bölümleri ve faaliyet sırasında kullanılan malzemeler; kanat, harnes, ipler, kolonlar, rüzgar ölçer, uçuş tulumu ve botu, kask, variometre'den oluşmaktadır.

Türkiye yamaç paraşütü yapmak için elverişli yerlere sahiptir. Türkiye'de yamaç paraşütü yapılan bazı yerler; İzmir, Akşehir, Antalya-Kaş-Alanya, Bolu, Isparta, Erzincan, Eskişehir, Erzurum, Denizli, Fethiye-Ölüdeniz, istanbul-Ormanlı, Tekirdağ-Uçmakdere, Ankara-Gölbaşı, Adana-Kabasakal, Sivas-Yıldızeli, Amasya...

İlk kez yapacak olanlar için şunu söyleyebilirim; ilk önce yapsam mı yapmasam mı tereddütü içine girilir fakat kalkış yapıldığı o andan itibaren gökyüzünde uçmanın keyfi fena halde çıkıyor.

Sevgilerimle,

Özge

Hayatıma Yön Verenler

2009-11-23T14:02:00.000-08:00

Aslında bu yazıyı aylar önce yazmaya başladım.Daha sonra üstüne eklediklerimle beraber paylaşmaya karar verdim.

Hepinizin yaşamında olduğu gibi benim de hayatımda iz bırakan kişiler oldu. Hatta olmaya devam ediyor. Hani klasik bir soru vardır ya herkese sorulan; "kimi örnek alırsın" diye. "Kimseyi" diye cevap veririm her dafasında. Bunun nedeni sadece bir kişinin değil, bilgi birikimine ve deneyimlerine güvendiğim birçok kişinin farklı yönlerini arşivleyerek yoluma devam etmemdir.

İnsanlarda en çok dikkat ettiğim şeylerden biri "kendine güven"dir. Kendine güvenirsen ve gerçekten isteyip, yılmadan çalışırsan yapılamayacak şey yoktur. Bu yazıyı ilk yazmaya karar verdiğimde, sadece bir kişiydi teşekkür etmek istediğim. Fakat gördüm ki onun yanında iş ve hayatıma dair kararlarıma katkıda bulunan önemli birikimlere sahip isimleri de aynı kare içinde tutmalıyım.

Evet yukarıda o "bir " kişi dediğim Sevgili Tuğçe Esener'dir. Benim için çok ama çok önemli bir isim. İş hayatım için aldığım önemli kararlarda çok etkisi oldu.

Sabretmeyi
Kendime güvenmeyi
Amaç edinmeyi
Adım adım ilerlemeyi
Takım ruhunu
Sosyal Medya'yı nasıl kullanmam gerektiğini
Önyargılı olmamayı
Bilginin sadece teorik değil, reel'deki deneyimlerle daha iyi öğrenileceğini
Hiçbir zaman en iyisiyim dememeyi
Bilinçli olmayı ve yaptığın işin arkasında durmayı
Olabildiğince ajans içi staj yaparak pişmek gerektiğini
ve daha bir çok şeyi öğrendiğim kişi...

Birçok fırsat sundu ve bu fırsatları değerlendirmem hayatımda birçok şeyi değiştirdi. Şanslıyım çünkü Tuğçe Esener'i tam zamanında tanıdım. Bilgilerinden olabildiğince yararlanmaya çalıştım ki bu daima böyle olacak. Saygı duyulmayı ve örnek alınmayı hak eden biri olan Tuğçe Esener hocama emeklerinden dolayı çok teşekkür ederim.

Burcu Tüzün; karşımıza çıkan zorluklara rağmen pes etmemeyi en iyi öğreten kişidir bana. Deneyimleri ile daima destek olduğu için ve en umutsuz zamanımda cesaretlendirdiği için çok teşekkür ederiyorum.

Müge Cerman; ne kadar bilirsen bil, ne kadar başarılı olursan ol mütevazılığını koru düşüncesini bana aşılayan kişi. Bilgi birikimiyle ve sevgi dolu yüreğiyle benim ve arkadaşlarımın yanında olduğu için çok teşekkür ediyorum.

Özgür Alaz; yaptığı etkinliklerle ve imza attığı bir çok başarısı ile örnek aldığım kişidir. Sosyal Medya hakkında bilinçlenmemi sağlamıştır. Ayrıca düzenlediği etkilnliklerle iş hayatında yeni olan gençler için birçok fırsata vesile olduğu için kendisine teşekkürlerimi iletmek istiyorum.

Uğur Özmen; tartışılmaz iş yaşantısının dışında hayata dair verdiği dersler paha biçilemez. Paylaştığı deneyimlerinden ve bilgi birikiminden dolayı teşekkür ederim kendisine.

Hasan Başusta; özellikle her yazısını takip ettiğim ve çok şey öğrendiğim kişi. Reklam ve tasarım yazılarıyla öğrendiklerimi uygulamama vesile olduğu için teşekkür ederim.

Bugün öğretmenler günü ve hayatıma yön veren, öğretici olan dolayısıyla benim için birer öğretmen olan üstadlara saygılarımı sunuyorum ve öğretmenler gününü kutluyorum.

Sevgilerimle...

Adrenalin Dolu Bungee Jumping

2009-11-18T01:11:00.000-08:00

Hep aklımda olan bir aktiviteydi bungee jumping ve bir gün tamam dedim tam sırası. Bundan da eksik kalmadım yani:) Çığlık çığlığa atladım rahatladım. Sonrasında kısılan bir ses, hala uçtuğunu sanan bir ben...

Bungee Jumping aslında çok eskilerde Pasifik Okyanusundaki Vanatu adasındaki yerlilerin Gkol yani erkekliğe geçiş dönemlerinde bambudan yapılan kulelerden, yine kendilerinin yaptıkları sarmaşık iplerini bağlayarak atlamalarıyla başlamış. Daha sonrasında Oxford Üniversitesi öğrencilerine 1970 yıllarında ilk bungee jumping'i yaptırmışlardır. Hem de bagaj gerdirme lastikleriyle...1980'lerden sonra da insanların ilgisinin artmasıyla birlikte teknoloji yardımıyla geliştirilerek sektörel hale getirilmiştir. Türkiye'de ise ilk kez 1992 yılında yapılmıştır. Böylelikle tüm dünyada uluslararası yarışmalar düzenlenerek spor dalı olarak yapılmaya devam edilmektedir.

Bungee Jumping yapacak olanların kalp, yüksek tansiyon,madde bağımlılığı, aşırı kilo, bel ve sırt ağrıları, sara ve hamilelik gibi rahatsızlıkları olmaması gerekir. Ayrıca bungee öncesinde yapacak olan kişinin ağırlığı ölçülür daha sonra ağırlığına göre malzemeler giydirilip ipi bağlanır. Vinç'e bindirilir tabii yanında bir görevliyle. Sonrasında 10 m'lik serbest düşüş yaptırılır ve düştüğü yüksekliğin yaklaşık %70'i kadar tekrar çekilip bırakılır. Tabii sadece vinçle yapılmıyor. Köprü gibi yüksekliği olan ve atlamaya uygun olan yerlerde yapılmaktadır. Bazı bilinen atlayış noktaları; Yeni Zelanda'da Kawarau Köprüsü, Güney Afrika'da Bloukans Nehri Köprüsü.

Dağcılık Malzemeleri/2

2009-11-17T06:12:00.000-08:00

Bir önceki bölümde faaliyet sIrasında kullanılması gereken kıyafet çeşitlerinden ve seçimlerinden bahsetmiştim. Bu bölümde ise emniyet kemerleri, çadır, baton, ocak, kazma çeşitlerinden bahsedeceğim.

EMNİYET KEMERLERİ

Tırmanış sırasında özellikle inişlerde kullanılır. Vücuda iyi oturmalıdır. İpe ağırlık verildiğinde sizi rahatsız etmemeli ve sağlam olmalı. Emniyet kemer çeşitleri, tırmanış tipine göre farklılık gösterir.

Çok amaçlı kemerler: Yeni başlayanlar için en uygun kemerlerdir. Bel ve bacak kolonları ayarlanabilir ve destekli olması gerekir. Bacak kolonları takıp çıkartılabilirdir. Aynı zamanda iki yanında malzeme askısı vardır.

Alpin Tırmanışlarında: Ağırlık çok önemli olduğu için hafif olurlar. Su geçirmeyen malzemeden yapılırlar. Zor şartlarda kullanıldıkları için bacak kolonlar çıkarılabilir olurlar.

ÇADIR

Üçgen Çadır: Rüzgara fazla dayanıklı değilllerdir. İki çubuk ile kurulur. Çok kullanışlı değilllerdir.

Dome Çadır: İki tane bagajı ve girişi olabilir bu çadırların. Daha geniş ve kullanışlıdır.

Tünel Çadır: İki tane yarım direk üstüne kurulurlar.Tek kişi kalacaklar için idealdir.

Yüksek İrtifa Çadırları: Genelde geodestic dome ve kubbe çadırlar kullanılır. Çünkü özellikle dome çadırlar sağlamlığı ve zor şartlarda ayakta kalması nedeniyle daha çok tercih edilirler.

Kampçılık Çadırları: Dağcılıkta kullanılanlara göre daha hafif ve uygun fiyatlı çadırlar kullanılmalıdır.Çift girişli ve çift bagajlı olursa kullanımı açısında çok daha rahat olur.

BATON

Baton kullanımı dağcının yükünü oldukça hafifletir ve çoğu eklem rahatsızlıklarına engel olur. Atılan adımlar sırasında bacaklardaki yükü almaktadır.Dağcılıkta genelde uzunluğu ayarlanabilir teleskopik batonlar kullanılıyor. Özellikle kaygan zeminlerde veya kar yüksekliğinin fazla olduğu iniş çıkışlarda iz açmayı ve ilerlemeyi kolaylaştırıyor. 2 parçalı ve 3 parçalı batonlar vardır. Bunlar çantada taşımak için uygun olurlar ve hafiftirler.

OCAK VE OCAK YAKITI

Alkol kullanımı ve bulunması açısından kolaydır. Fakat uzun süreli faaliyetler için uygun olmaz. Yavaş yanar ve ağırdır.
Camping gaz kolay yanar ve kolay bulunur ama soğuk havada yanmadığı için kış faaliyetlerine uygun değildir.
Pompa benzinini yakarken aniden parlama riski fazladır. Çabuk yanar.
Kerosene için ayrıca ön ısıtma için yakıt gerekir. Kokusu vardır ve zor buharlaşmaktadır.

Ocakların faaliyet öncesinde mutlaka denenmesi gerekir. Çünkü sonradan yanmayabilir ya da abuk bozulabilir. Bu yüzden önceden bakılırsa sorun çıkmasını engellemiş olursunuz.

KAZMA ÇEŞİTLERİ

Klasik Kazmalar: Karlı ve buzlı faaliyetlerde ve çok fazla olmayan dik yamaçlarda kullanılıyor. Çok dik yamaçlarda ise ek olarak teknik kazma ile faaliyete gidilir.

Teknik Kazmalar: Klasik kazmalar göre daha kısa olurlar çünkü buzullarda kolay kullanılır.

Gövde Çeşitleri:
a)Düz gövdeli
b)Eğik gövdeli
Uç Çeşitler:
a)Klasik uç
b)Eğik uç
c)Alaska uç
d)Boru tipi uç

Dağcılık Malzemeleri/1- Giyim

2009-11-11T07:18:00.000-08:00

Merhabalar. Daha önceki yazımda da belirttiğim gibi dağcılık bir tutkudur ve çok riskli bir spor dalıdır. Her şeyden önce severek ve isteyerek yapılması gerektiğinin dışında teknik bilgiler ve uygulamada kullanılan malzemeler de oldukça önem taşıyor. Bu yazımda faaliyetler için kıyafet seçimlerinden elimden geldiğince bahsedeceğim sizlere.

1.GİYİM:

Şiddetli rüzgar, yağmur ve en önemlisi soğuktan korunmak için vucut ısısını kontrol altında tutan giysiler kullanılmalıdır. Bunlar iki çeşittir. Dış ve İç giysiler.

Dış Giysiler

Gövde : Mont ve salopet'ten oluşur. Yani üst ve alt giyim. Vücudu çok sıkmamalıdır.

Baş    : İsteğe göre bere ya da benim daha çok tercih ettiğim balaklava kullanılmalıdır. Kış soğuğu için uygundur. Gözlük için ise, göz çevresini kaplayan modeller seçilmelidir.

Eller     : İç ve dış eldiven olarak kullanılması daha iyi olur fakat gore-tex özellikli tek polar eldiven de uygun olur.

Ayaklar: Yün çorap kullanılmalıdır ve terlemeye karşı yedek de taşınmalıdır. Dağ malzemeleri satılan mağazalarda özel üretilen çoraplar diğerlerine göre daha sağlıklıdır. Ayakkabı ise deri veya plastik gore-tex su geçirmeyen özellikliği olan modeller tercih edilmelidir. Ayak numarasından 2 numara büyük alınmalıdır.Bunun nedeni ayakkabı ne kadar dar olursa ayak o kadar çabuk donar.

Tozluk    : Karda ayağa su girmesini engellemek için kullanılır. Genelde muşamba veya gore-tex den yapılır. Uzun boyut olanı tercih edilirse daha iyi korur.

İç Giysiler

İç giysiler vücut ısısını korumanın büyük bölümünü oluşturur. Sentetik, yünlü ya da pamuklu kumaştan olurlar. Kışın yünlüler tercih edilmelidir çünkü daha sıcak tutar. Sentetik kıyafetler de kışın tercih edilebilir.

Orta Tabaka Giysiler

İç giyim olarak anlattığım ince yünlü ya da sentetik giysilerin üstüne giyilmelidir. Benim tercihim polar dediğimiz özellikle önü fermuarlı ceketlerdir. Çünkü olabildiğince hafif ve üst üste giyilmelidir faaliyetler sırasında. Kolayca ısı değişikliğine göre hareket edebilmek için. Lahana giyim de diyoruz buna:). Alt olarak ise kalın keten pantolonlar tercih edilebilir.

Üst Giysiler

Rüzgarlık ya da yağmurluk giyilmelidir. Yaz yürüyüşlerinde de tercih edilmelidir. Teri dışarı atmaya ve ısıyı korumaya birebirdir.

Sevgilerle...

Ölmeye Yatmak - Adalet Ağaoğlu

2009-11-04T13:21:00.000-08:00

Yazılarını okumaktan vazgeçemediğim yazarlardan biri, Adalet Ağaoğlu'nun "Ölmeye Yatmak" adlı kitabı bir solukta okuduğum bir kitap.

Cumhuriyet dönemi edebiyatının ustalarından olan Ağaoğlu, bu kitabında 1938-1968 tarihleri arasında cumhuriyet sonrası kuşakların bireysel ve toplumsal ilişkilerini belli karakterler üzerinden o çok ince çizgiyi dengede tutarak anlatmakta.

Dar Zamanlar-1
Türkiye İş Bankası / Kültür Yayınları

Kasımda Alanya Başkadır

2009-11-02T10:40:00.000-08:00

Uzun bir aradan sonra Alanyadayım yine. Geleli 1 hafta oldu ve geldiğimden beri yağmurlu hava. Yağmurlu dediysem soğuk İstanbul havası gibi değil tabiki. Sabah insanın içini ısıtan güneşle uyanıyorsunuz hafif bir esinti oluyor hepsi bu. Akşam olunca gök gürültüsüyle beraber başlıyor klasik alanya yağmurları. Battaniyeni alıp, kitabını okumak için daha güzel bir zaman olamaz tabiki:)

Tatil dendiğinde kalabalık, tıklım tıklım, durduğun yerde ter dökeceğin kadar sıcak bir Alanya gelir ya akıllara hemen. Eğer ille de deniz diye tutturulmayacaksa tatil için en iyi yer ve zamandır derim. Hatta gündüz hala denize girilecek kadar da sıcak hava...Fırında yeni çıkmış fotoğraflarla da görüşmek üzere diyorum.

En Uzak Mesafe...

2009-10-07T07:27:00.000-07:00

Fotoğraflarını severek takip ettiğim fotoğraf sanatçısı Stephanie Sinclair'ın, Freelens ödülünü aldığı insan yaşamının diğer yüzünü ölümsüzleştirdiği fotoğraf dizisini sizlerle paylaşmak istiyorum.

_Damat ve Gelin birbirlerini hiç görmemişler.Gelin henüz 11 yaşında_

_Aileler kutsanabilmek için çocuklarını kurban ediyorlar(Bir Nepal töresi imiş)

_11 yaşındaki Afganlı Gulam Hader 40 yaşındaki eşiyle yanyana. Kendisini nasıl hissettiğini soran gazeteciye; Bu adamı tanımıyorum. Kendimi nasıl hissedebilirim ki? cevabını veriyor. Bu arada bu fotoğraf 2007 yılında Unicef tarafından yılın fotoğrafı seçilmiş._

_ 9 yaşında evlendirilen Marzia Bazmohamed televizyonu bozduğu için eşinden korkarak kendini yakmaya kalkışmış. Derin yanıklar içinde yaşam mücadelesi veriyor ve henüz 15 yaşında._

_Roshan Kasem 8 yaşında.Yanında oturan 55 yaşındaki adamla nişanlandığını bilmiyor.Nişanlanmanın ne olduğunu bilmeyecek kadar küçük.Ama çetin bir gelecek onu beklemekte._

_Majabin 13 yaşında.Babası kumar borcunu onu 45 yaşındaki bu adama kuma vererek kapatmış._

_Afganistan'da kadınlar intihar eden Rokhshana Rahimi için ağıt yakıyorlar._

_Ailesine kaçmak isteyen bir kadını öldüresiye döven bu adamı haklı bulanların sayısı çok. 1 yaşında nişanlandırılan ve 10 yaşında evlendirilen bu kadını ise kimse anlamak istemiyor._

_Çocuk yaşta evlendirme geleneği Hıristiyanlar arasında da yaygın. 11 yaşındaki Destaye Amare Ortadoks kilisesinin rahibiyle evleniyor. Etyopya'da Ortadoks rahipler çocuk yaşta kızlarla evlenmek zorundalar._

_Çocuk yaşta evlendrilen bu kızlar eşleri tarafından şiddete maruz kalıyorlar. Vücutları gelişme seyrini tamamlamadan hamile kaldıkları için sürekli sağlık sorunları yaşıyorlar._

Evet tüm bunlar gerçekten bir trajedi. Üstelik evliliklerini bitirmek isteyen kadınlar genelde kadın tüccarlarının eline düşüyorlar ve fuhuşa zorlanıyorlar. Kadınların hala ikinci planda olmaları içler acısı bir durumun göstergesi.

Sevgili Can Yücel'in sözleri her şeyi özetliyor aslında;

En uzak mesafe ne Afrika'dır,

Ne Çin, Ne Hindistan,

Ne seyyareler

Ne de yıldızlar geceleri ışıldayan...

En uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir...

Birbirini anlamayan..

_Can Yücel_

Sevgilerle...

Google'dan yeni bir hizmet daha; "Fast Flip"

2009-10-01T10:10:00.001-07:00

Google yeni bir uygulama daha başlattı.

"Fast Flip" adındaki bu uygulamanın amacı, dergi ve gazetelerdeki yayınlanan makaleleri en hızlı biçimde internette okumak.

Yaklaşık olarak 40 kadar dergi ve gazetede yayınlanan makalelere anında ulaşılmasını kolaylaştıran bu uygulamaya "fastflip.googlelabs.com" adresinden kolayca ulaşılabiliyor. Ayrıca Bu 40 dergi ve gazetenin içinde; Elle, Marie Claire, Newsweek, Cosmopolitan, Washington Post ve New York Times da yer almakta.

Bence çok da iyi yapmış. Bununla beraber çok daha fazla okura ulaşılabilir.

70'li Yıllar

2009-09-18T11:41:00.000-07:00

Hani şu hep konuşulan 70'li yıllarda yaşananları hep okumuşuzdur ya da mutlaka duymuşuzdur birilerinden. İşte geçen kimin yazdığını hiç bilmediğim biri de hiç lafını esirgemeden dökmüş içini bir güzel. Çok hoşuma gitti doğrusu. İşte şunlar yazılmış 70'li yıllarla ilgili ;

Anımsayanlara

1970' li yıllar...

Asalet sıradandı, herkeste vardı.
Zor okunan kitapları bile kolayca okurdu gençler.
Kızların etekleri kısaydı, erkeklerin saçı uzun, ne fark eder.
Kadının ruhuna bakılırdı, erkeğin kafasının içine.

Ölüme kafa tutardı gençler, kimseyi lafa tutmazdı. Destansı öyküsü vardı her birinin.
Gözaltına alındılar ama el üstünde gittiler mahşere.
Herkes bir düşüncenin peşine takıldı.
Oy karşılığı buzdolabının, bir torba kömürün peşine takılmadılar ya!

İşçilerin adam yerine kondukları yıllar.
Öğretmenlerin hayata katıldıkları mevsimler. İnsanlar aşk yumağı.
Bedenler yere serilse de, ruhlar ayakta.
Varsın gaz ve yağ kuyrukları olsun.
Şimdiki gibi şerefsizlik kuyrukları yoktu ya...

Mahalleler masumiyet beldesi.
Camilerde siyasetin zerresi mevcut değil.
Şarkıcılar parmakla gösterilirdi, her mahallede tiyatro.
Futbolcular bile adam gibiydi.
Radyonun başında dönerdi dünya.
Bir televizyonumuz vardı, varsın sansürü olsun.
Şimdiki televizyonlar gibi zehir kutusu değildi ya.

Bir kargaşa vardı yalan değil, bir kapışma...
Labirentin bir ucu "Bağımsız Türkiye"ydi, öbür ucu "Milliyetçi Türkiye".
Karartma gecelerinde bile hepsinin rüyası aydınlıktı.
1970'li yılların gençlliği, tuzağa düşmeyi bildiler ama sadece kendilerini yaktılar.

Bütün kötülüklerin anası 1980'dir. Ve ardından gelen yıllar!

Haysiyetle yapılan sözleşme, yüreklerde bozulduktan sonradır ki...
Toplum da büyük bir hızla bozuldu.
O yüzden, insanlar o yıllardan kalan bir şarkıyı bile duysa, kendilerini kaybediyorlar.
Çünkü hepsi biliyor...
Kaybettiklerinin, bir daha asla kazanamayacak kadar değerli olduğunu...

Sevgiler...

Karanlıktakiler

2009-09-09T14:09:00.000-07:00

Şimdiye kadar olan tüm filmlerini severek izlediğim Çağan Irmak, yeni bir film ile tekrar karşımızda olacak.

2 ekimde vizyona girecek olan Karanlıktakiler, dram ağırlıklı gerilimli ve psikolojik bir film. Yapımcılığını da Mustafa Oğuz'un yaptığı film, yine çok konuşulacak gibi. Oyuncu kadrosuna bakınca da bunu anlamamak mümkün değil tabii. Derya Alabora, Meral Çetinkaya gibi kaliteli oyuncular var kadroda.

Filmin konusuna bakacak olursak da, 30'lu yaşlarında bir reklam ajansında ofis boy olarak çalışan ve annesiyle aynı evde yaşamak zorunda olan genç bir adam olan Egemen(Erdem Akakçe), annesinin psikolojik sorunlarıyla beraber içinden çıkılamaz bir hayat geçirir. Oğluna aşırı düşkün olan ve oğlunun tek varolma nedeni olduğunu düşünen annesi Gülseren(Meral Çetinkaya) huzursuz ve tedirgin bir ruh gibidir. Bu bunalımlı hayattan tek uzaklaştığı yer çalıştığı reklam ajansıdır ve buradaki patronu Umaydan (Derya Alabora) hoşlanması, annesi ile umay'ın arasında kalmasına neden olur.

Kısacası iki kadın arasında kalmış bir adamın hikayesi. Anlaşılan Çağan Irmak yine bunalımlara sokacak bizi:)

Hatırlıyorum da Babam ve Oğlum filmine annemle gitmiştim ve paket paket selpak götürmüştük yanımızda. Evet hiç abartmıyorum:) En son Issız Adamda ise aşk filmlerini kolay kolay sevmem ama yine gözler şiş bir şekilde çıkmıştım salondan. 2 Ekim'de neler olacak bakalım...

Hadzabeler

2009-06-24T05:14:00.000-07:00

Dün Atlas Haziran sayısını okurken en çok dikkatimi çeken; on binlerce yıldır hiçbir teknolojik gelişimden yararlanmadan yaşamını sürdüren bir halkın hala var oluşu oldu.

Tanzanya'nın kuzeyinde, Kilimanjaro'nun doğusunda, Eyasi Gölü'nün kıyısındaki savanda yaşayan Hadzabeler halkından bahsediliyor. Evet Atlas'ın "Taş devrinin son insanları" olarak adlandırdığı Hadzabeler, herkese eşit davranıyor, kimse yaptığı bir hatadan dolayı yargılanıp cezalandırılmıyor. Günümüzde hala böyle bir halkın var olması çok şaşırtıcı değil mi?

Hadzabeler geçimi avcılıkla sağlıyorlar. Ayrıca av için asla ok ve yay kullanmıyorlar. Hadzabe kadınları ava gitmiyorlar. Çocuklara bakıp, yumru kökler ve yemiş topluyorlar. Kadınlarının alışkanlıklarından biri "beng" içmek. Yani uyuşturucu etkisi olan bir ot olan beng'i gündoğumunda içmeye başlıyorlar. Hadzabe avcılar avladıkları hayvanları yemek için iki çubuğu birbirine sürterek ateş yakıyorlar ve ateşin yanması sadece birkaç saniye sürüyor.

Atlas ekibinin katıldığı bu ziyarette gözlemlemelerini son derece açık ama bir o kadar da şaşırtıcı şekilde sürdürülüyor. Diğer tüm kabilelerin tersine tek eşlilik yaşanıyor ve evlilik yapılırken ailenin yaptığı müdahale en az seviyede. Hadzabelerin dinsel ritüeli de bir hayli ilginç ve heyecan verici geldi bana. Halka oluşturarak yapılan "epeme dansı" eşliğinde gerçekleştiriyorlar. Bu dansı genelde ay'ın olmadığı karanlık gecelerde yapılıyorlar. Erkekler, dans ederler ve kutsal varlık olurlar. Bu sırada ıslık çalarak kutsal sözcükler eşliğinde kadınlarla iletişim kurarlar. En güzeli de dans ederken bile eşitliğin yaşanıyor olması.

İşte Atlas dergisinde anlatılan bu gözlemlemeler sayesnde ilk çağ insanlarının hala yaşadığını öğrenmiş oluyoruz. Çok büyüleyici fotoğrafların da bulunduğu Atlas haziran sayısında, Hadzabeler hakkında daha ayrıntılı bilgileri ve fotoğrafları görebilirsiniz. Şimdilik benden bu kadar görüşmek dileğiyle...

Kepler Havaya

2009-06-16T04:59:00.000-07:00

Daha üniversiteye hazırlandığım zamanlarımı hatırlıyorum da şu klasik söz geliyor aklıma hemen. "Vayy be zaman ne de çabuk geçiyor".

Yıllarca çalışıyorsun, hayatının neredeyse tamamı sınavlarla ve test çözmekle geçiyor. Bir yandan anne-baba telaşlı, diğer yandan kendini bazı şeylere zorunlu hissediyorsun ister istemez. İstiyorsun bir yerlere gelmek, büyük adam olmak ama ya olamazsam ya kazanamazsam ne olur? Babam ne düşünür, onların yüzüne nasıl bakarım sonra!!

Tüm bunların hissedildiği, yaşandığı bir eğitim hayatı geçirenlerimiz çoğunluktadır diye düşünüyorum. Her ne kadar ailelerimiz anlayışlı olmaya ve baskı yapmamaya çalışsalar da malesef yaşıyoruz bu psikolojiyi. Evet o kadar çalıştım, okudum ve sonunda hep hayalini kurduğum günü yaşadım ve yaşattım aileme. Gözlerden yaşlar süzüldü, sevinçten ağzımız kulaklarımıza vardı. Gurur duygusu ön plana çıkmakla beraber sevinç ve hüzün bir arada yaşandı. Kepler havaya fırlatıldı, fotoğraflar çekildi, kucaklaşıldı, diplomalar alındı...Peki ya şimdi...?

İşsizler kervanına kaç bin kişi daha katıldı. Okul bitti mi yoksa daha yeni mi başlıyor? Özleyeceğim bir çok şey olacak okul hayatımda ama yeni bir mücadele kapısının açıldığı da kaçınılmaz doğrusu.

Sevgilerimle...

9. Alanya Turizm ve Sanat Şenliği

2009-06-01T09:34:00.000-07:00

Bu yıl 9. su gerçekleştirilen Alanya Turizm ve Sanat Şenliğine kıl payı da olsa yetiştim. Malum finaller yeni bitti.

Her sene inanılmaz eğlenceli, dolu dolu geçiyor. Gündüzleri sahil kenarına çeşitli standlar kuruluyor. Yiyeceğinden giyeceğine kadar süs eşyasından geleneksel takılara kadar her şey mevcut oluyor. Tabi akşamları ayrı bir güzel.

Genelde gençlerin daha çok hevesle katıldı konserler oluyor. Mesela dün akşam çok sevdiğim bir ses olan Volkan Konak sahne aldı. Muhteşem türkülerini söyledi.

Alanya hakkında o kadar çok şey var ki paylaşmam gereken anlatsam sonu gelmeyecekmiş gibi hissediyorum.

19 yıl oldu Alanyaya geleli ama inanın doymak mümkün değil. Görmeye değer bir yer. Şenlikler 3-4 gün süreyle deva ediyor. En sonunda muhteşem Kızılkule altında deniz kenarında verilen jazz konserleri ve dans gösterileri ile sona eriyor.

Görüşmek dileğiyle...

Dünya Düzmüş

2009-06-01T09:16:00.000-07:00

Yeni okumaya başladığım bir kitap Dünya Düzdür. Önce ismi dikkatimi çekti herkeste olduğu gibi. Sonra içeriğini okudukça altında yatan mesajlar yavaş yavaş şekillenmeye başladı kafamda.

Küreselleşmenin gün geçtikçe arttığı günümüzde, dünya'nın gittikçe küçüldüğünü ve bu sayede paslaşma alanının da o oranda düzleştiği çok akıcı bir dille anlatılıyor. Tıpkı McLuhan'ın dediği gibi "küresel köy" haline gelmekte olduğumuzu okuyucuyu sıkmadan anlatmakta. Bu aralar size tavsiyede bulunacağım çok fazla kitap var ve birinci sırayı Dünya Düzdür'e vermek istedim.

Keyifli okumalar...

Dağcılık Adeta Bir Tutku

2009-05-26T07:01:00.000-07:00

Küçük yaşlardan beri spora özellikle de doğa sporlarına olan merakım oldukça fazla oldu. Özellikle adrenalini yüksek spor dalları hep dikkatimi çekmiştir. Böyle önüme çıkan fırsatlarda "aa ne güzel" gibi tepkilerle hemen atlayıp yapmaya teşebbüs etmişimdir.

6 yıl basketbol oynadım yıldız takımda ortaokul ve lise yıllarımda. Üniversiteye gelince yavaş yavaş azaldı basketbol oynama heyecanım. Koşu daima vardı zaten hayatımda. Olmazsa olmazımdır o benim:). Dağcılık yapan bir çok kişi gibi ben de ünversitede başladım dağcılığa. E ailede de bu tür sporları yapan kişiler olunca şimdiye kadar bu tür faaliyetlere hiç yabancı olmamam da gayet normal tabi. Haftasonları devamlı bir dağa, taşa çıkma aktiviteleri yaparak büyüdüm dersem yalan olmaz. Bilmiyorum sizde de oluyor mu böyle istekler ama canım sıkıldığında bir şeye ya da gezmek için planlar yaptığımda hep böyle bi "sırt çantamı alırım hiç gitmediğim bir yer olsun. Doğayla iç içe, dağ taş da olur:) Hem otele falan da gerek yok çadırda yatarım" şeklinde planlar yaparım.

Daha çok kaya tırmanışını seviyorum ama dağcılıkta o zirveye çıkmak ve o havayı solumak bambaşka bir şey. İnanın şehir içinde cidden nefes almadığınızı anlıyorsunuz o zaman. Tırmanışa başlamadan önce büyük bir heyecan oluyor her defasında içinizde. Daha sonra başlıyor maraton. Hele bir de kış ise karda yürümek ve her an olabilecek bir tipi olayına karşı tedbirli olmaya çalışmak insanı zorlamıyor değil hani...Terliyorsun ve su kaybediyorsun. Ara ara dinlenip su ve gıda ihtiyacı sonra tekrar tırmanmaya devam. Tabi yalnız mı yoksa arkadaşlarınla mısın o da önemli. Birbirinize ayak uydurmanız vs..Bu arada çıkarken nefesin tükeniyor bazen, off diyorsun ne işin var kızım senin burda, evinden sıcak sıcak ayaklarını uzatıp kitap okumak varken...ama üzgünüm pes etmek yok, devam.

(İtüdak)Uludağ Kış Tırmanışımız

En sonunda kamp yerine geliniyor ve rüzgar yönüne uygun bir yer belirlenip çadır kurulumuna başlanıyor.Yorgunluktan canın çıkmış vaziyettesin ve ayak parmaklarını hissetmiyorsun. Mesela ben her defasında "kesin parmaklarım dondu ve kıpırdamıyor of napcam şimdi" diye sızlanırım içimden ama olsun yine de değer o kadar yorulmaya. O küçücük çadırın içinde, uyku tulumuna girip neredeyse kıpırdayamayak duruma geldiğim zamanlar dahi olsa seviyorum ben sporu. Aslında benim için spor demek değil de tutku demek daha doğru. Düşünsenize hayatın söz konusu ve ölümü dahi göze alıyorsun. Her yiğidin harcı değil tabii. Ama inanılmaz bir duygu.

Burdan bana birçok kez deli diyenlere de burdan itiraf ediyorum "evet kabul ediyorum deliyim". Ama şunu da belirtmeden geçmek istemiyorum. Dağcılık, eğitim almadan yapılacak bir spor değil. Tamamen bilgi ve uygulamaya dayalı ve hayatınız söz konusu. Giyiminde tutun da yiyeceğiniz gıdalara kadar uzun bir eğitimden geçilmesi şart. Eğitimin dışında eğer bu spora gönül verilecekse "istemek" tek olması gereken.

Sevgilerimle

Acı Kaybımız Türkan Saylan

2009-05-23T07:34:00.000-07:00

ÇYDD Başkanı Prof. Dr. Türkan Saylan'ı kaybettik. Uzun zamandır hastalığı için verdiği mücadeleye malesef yenik düştü.

Hayatını cüzzamlı hastalara ve kız çocuklarının okutulmasına harcamıştı. Ne yazık ki son zamanlarda ismini hiç olmadık şeylere karıştıranlar oldu ve hasta yatağında sorguya alındı. En kızdığım nokta da nedir biliyor musunuz? Cenaze törenine o kadar çok kişinin katılmasını ergenekona bağlayan zihniyetlerin hala var olduğuna inanamıyorum, inanmak istemiyorum. Hepimizin başı sağolsun...

Reklam=Para / Ahlak??

2009-05-23T06:14:00.000-07:00

Bir süre önce katıldığım bir seminerde, konuşmacı olan kişinin söyledikleri kafa karıştırdı hemen oracıkta.

"Bir reklamcı istemediği ya da tasvip etmediği ürünün reklamını yapmamalı. Sırf yaptığı reklam sonucunda paracıklarını alacak diye sağlığa zararlı bir gıdanın reklamı yapılmamalı", gibi sözler sarfetti . Peki tamam buraya kadar doğrudur, tercih meselesi tabii. Ama bu sözlerinin üzerine; bilmem kaç yıl önce bir içecek markasının reklamını yapmıştım. Tamamen boya ile ortaya çıkan, zararlı kimyevi maddeler içeren bir içecekti bu. Ama ambalajının üstünde sırf doğal aromalardan üretildiği yazıyordu. E pek tabii insanlar da severek alıyorlardı bu içeceği diyince büyük bi çelişkinin içine düştüğümüzün farkına vardım. Soruyu sorduğumda kendi de güldü ve "ee napalım bööle işte" dedi. Aslında bir kez daha anladım konuşmaya gelince bülbül gibi şakıyıp, uygulamaya gelince orada durup düşünürüz.

Önümüze gelen her reklam yapılmalı mı? Yoksa bu bana uymaz diyip kazanacağın onca banknota yüz mü çevirmeli? Yorumuzu yapın ama uygulamanızla doğru orantılı olsun...

İşkencenin Tarihi / George Ryley Scott

2009-05-14T05:24:00.000-07:00

İşkence kelimesi o kadar çok kullanılıyor ki artık gerçek anlamından çok mecazi anlamda kullanılıyor çoğunlukla. "İşkence gibi bir gündü yaaaaa off" gibi cümlelerle ifade ediliyor çoğu şey. He bir de bu işkencenin psikolojik anlamda gerçekleştirilen türü de var. Günümüzde bunun örnekleri ile çok sık karşılaşırız(bu ayrı bir yazı konusu tabii).

Kitabı sırf merakımdan dolayı aldım. İşkencenin tarihi mi? diye bir soruyla beraber almaya karar verdim. Başlarda sıkıcı olduğunu düşündüm ama sonra yavaş yavaş daha fazla ilgimi çekmeye başladı. Bugün işkencenin hala devam ettiğine dair ne düşünüyorsunuz bilmiyorum ama şunu söylemeliyim ki; evet hala devam etmekte hem fiziksel hem de psikolojik işkence. Bir takım sebepler bahane edilerek insanlara gizliden gizliye işkence uygulanması gerçekten çok üzücü ve utanılası bir durum.

Antik Yunan ve Roma'da itiraf ettirme usulüyle kölelere yapılarak başlayan işkence, yıllarca kimi ülkelerde legal kimi ülkelerde ise illegal olarak günümüze kadar gelmiş. Sayfalar ilerledikçe şaşkınlığım arttı. İşkencenin altından yatan nedenlerin yani Sadizm ve Mazoşizm duygularının evre evre nasıl ilerlediğini ve nelere yol açtığını büyük bir hayretle okudum.

İnsanlara yapılan işkencelerin yanında bir de çocuklara ve hayvanlara yapılan işkenceleri okudukça insanlardan tiksinmeye başladım. Nasıl bir psikolojidir ki bu raddelere kadar gelebiliyorlar. Bir de şöyle bir inanış olduğundan bahsediliyor kitapta; itiraf ettirmek için hayvanlara işkence yapıp, inilti ve bağırtılarını suçu kabul etmeleri olarak yorumlamanın bir zamanlar çok yaygın olduğu. Bakın neler yapılıyormuş:

1947'de, dişi bir domuz beş yaşındaki bir çocuğu öldürmekten asılmış
1474'de Basel'de bir horoz, "yumurtanın üstüne oturmak gibi tuhaf bir suç" işlediği için kazığa bağlanıp yakılmış
1565!de Montpellier'de, bir katır vahşi olmaktan suçlu bulunduğu için diri diri yakılmış ve hayvan mundar görüldüğünden infazdan önce bacakları kırılmış.

Bence bu kadarı yeter de artar bile...Kitabı okurken cidden işkence çektim ben de. Fakat tavsiye edebileceğim kitaplar listesine çoktan girmiş bulundu.

Gamze Özge Şaroğlu

Sinan Toğrul ile Hoş Sohbet

2009-05-12T12:49:00.000-07:00

Sene başından bu yana Sayın Okan Sönmez hocamızın derslerinde ara ara konuk olarak çağırdığı isimlerden biri de başarılı yönetmen Sinan Toğrul idi.

Geçtiğimiz pazartesi dersimize katılan ve bize deneyimleriyle yol gösteren Sinan Toğrul, önce kendinden kısaca bahsederek kendisini daha iyi tanımamızı sağladı. Çok çok az kişi katıldık söyleşiye fakat az kişi çok ses diye tanımlamak çok doğru olur bu durumu. Çünkü o kadar hevesli ve meraklı şekilde dinledik ki kendisi de şaşırmadı değil bu duruma. Konuşma ilerledikçe daha da keyiflendik ve şimdiye kadar çektiği reklam filmlerinden bir kaçını izleme fırsatı sağladı bizlere. Bu arada dikkatimi çeken bir şey oldu; o kadar başarılı olmasına karşın özeleştiri yapabilmesi idi. Sanırım başarısının sırrı da bu olsa gerek. Ne kadar iyi olursan ol daha iyisini yapabileceğini düşünüp yoluna devam etmek. İşte olması gereken şey sanırım bu. Kendini güncel tutabilmek ve hatalarını görüp, aynı yanlışları yinelememek.

Toğrul yönetmenliğin güzel yanlarından bahsederken zor yanlarından da bahsetti bizlere. Sinan Toğrul "Reklam filmini eğer ajansa bağlı olarak çekiyorsanız tamamen ajansın istekleri doğrultusunda hareket etmek zorundasınızdır" diyerek sözlerine; "Türkiyede en büyük sıkıntılardan biri de yabancı yönetmenlerin çalıştırılmasıdır. Turist vizesi ile gelip filmini çekiyor ve parasını alıp ülkesine geri dönüyor. Fakat aynı durum bizim için tamamen suç teşkil ediyor.Biz gitsek bizi tutuklamaya kalkıyorlar" diye devam ederek bizi ilerde nelerin beklediğini deneyimleri ile aktardı.

İşte görüyorsunuz ya her işin, her sektörün kendine göre zorlukları var. Adeta tabir-i caiz ise Kurtlar Kapanının ortasındayız. Tek yapmamız gereken şey fark yaratmak...

Ertuğrul Hoca ile Boğaziçi ve Bebek Gezisi

2009-05-07T11:39:00.000-07:00

Çok değerli hocamız Ertuğrul Zorlutuna, zaman zaman sınıfımızdan seçtiği öğrencileri önemli davetlere, ödül törenlerine ve bunlar gibi bizim için deneyim olacak aktivitelere katılımımızı sağlıyor. 19 Nisan günü de içlerinde benim de bulunduğum 9 arkadaşımı seçerek, bize Boğaziçi Üniversitesi'nde vereceği bir derse katılma şansı verdi.

Çok keyifli başladık güne. Önce Taksim'de buluştuk arkadaşlarla. Bir tek Ahmet eksikti.Trafikten dolayı bize sonradan katılacağını belirtti. Saat 12:00'de Etiler durağında buluşacaktık Ertuğrul Hocayla. Dakikliğe ne kadar önem verdiğini bildiğimiz için işimizi şansa bırakmak istemedik ve 2 taksi tutarak buluşma yerine zamanından önce vardık. Tabi oraya gelene kadar taksi şoförünün hikayelerini dinlemek de ayrı bir yazı konusu:). Ertuğrul Hoca da geldikten sonra Boğaziçi Üniversitesine doğru yola koyulduk. Benim ikinci gidişimdi ama ilk kez giden arkadaşları vardı. Tabi her zamanki gibi fotoğraf makinam yanımdaydı. Daha kapıdan içeri girer girmez muhteşem boğaz manzarasının güzelliğine kapıldık ve başladım fotoğraf çekmeye. Mühendislik Fakültesi binasına girdiğimizde ders saaatini beklemek üzere bizi terastaki cafeye yönlendirdiler. Tabi manzarasını anlatmakla bitmez. Her dakika fotoğraf çektim. Neyse nihayetinde ders saati geldi ve sınıfa giderken Ertuğrul Hoca gireceğimiz dersin yüksek lisans öğrencilerinin dersi olduğunu söyleyerek bizleri bilgilendirdi. Sınıfta çok az öğrenci vardı.Zaten toplam 15 öğrenci varmış ve bu öğrenciler çok zor aşamalardan geçerek özel seçilmiş kişilermiş. Ders, aslında bir nevi hayat dersi idi. Başrolü "zaman" kavramı oynuyordu ve biz insanlar oyuncu olarak ne yapmalıyız? sorusunun cevabını yeteri kadar aldık. Öyle güzel anlattı ki zaman kavramını ve nasıl kullanmamız gerektiğini, şimdiye kadar hep bahane ürettiğimizi çok daha iyi anladım o gün. "Zamanım yoktu, tüh unuttum bak görüyor musun?..gibi komik ama gereksiz bahanelere artık yer vermemeye çalışıyorum hayatımda. Zamanı kullanmayı öğrenmek hayatımızı ne kadar da kolaylaştırıyormuş meğersem.

Dersten çıktık ve bahçeden inen merdivenlerle Bebek Sahiline doğru yola koyulduk. Sohbet ede ede Bebek Kahvesine gittik birer çay içtik ve oradaki bir cafede sandviçlerimizi yedik. Daha sonra da hocamızdan ayrılarak taksime dolaşmaya gittik arkadaşlarla.

Bu güzel gün bana çok şey öğretti ve bende çok şey değiştirdi.

Görüşmek üzere...:)

Mavi Jeans Sunumu

2009-05-07T10:57:00.000-07:00

Sen Hangi Mavisin?

Uzun süredir üzerinde çalıştığımız Tuğçe Esener'in vize ödevine çalıştığım konusunda az da olsa bahsetmiştim diğer yazımda. Geçtiğimiz hafta üzerinde çalıştığımız sunumumuzu gerçekleştirdik. Genel anlamda sorumluluklarıma önem veririm ve fazlasıyla çalışırım ama Tuğçe Hoca'nın bilgisine, deneyimlerine güvendiğim biri olması ve bendeki yerinin farklı olması nedeniyle bu kampanyayı hazırlama aşaması daha sıkı ve önemliydi benim için. Alanya tatilinde bile(uzun uzun anlatacağım daha sonra) fazlasıyla kafa yordum:) Grup çalışması önemlidir bu durumlarda. Elimden geleni yapmaya çalıştım sunum gününe kadar fakat sunum günü diğer grup arkadaşlarımın isteğiyle sadece Gülşah ve Ben sunumumuzu yaptık. Moralimizi bozmadan son derece heyecanlı, bir o kadar da kendimize ve fikirlerimize güvenerek başladık. Her şey tam istediğim gibi olmamıştı fakat tüm aksiliklere rağmen elimden geleni yapmıştım.Sen Hangisisin? adlı kampanyayla kişinin kendini özel hissedeceği modelleri doğru şekilde tanıtmayı amaçlamıştık. Sunum sonunda Tuğçe Hoca'nın verdiği tavsiyeleri tüm dikkatimle dinledim ve daha sonra not aldım. Tuğçe Hoca beğendiğini söylediği anda gerçekten mutlu oldum. Çok daha iyisini yapabilirdim, yapabilirim diye düşünmedim değil. Her şeye rağmen güzeldi.

Biri Karınca Ajans mı Dedi?

2009-05-02T14:35:00.000-07:00

Daima beraber çalışan, beyin fırtınası yapan ve fikirlerini rahatça tartışıp en iyi çözümü bulan bir takım kurmak herkese nasip olmasa gerek öyle değil mi? Bunu başaran şanslı gruplardan biriyiz sanırım. Geçen senenin başından beri hiç kopukluk olmadan merdiveni tırmandık.Daha başlardayız ve daha çok basamak var basmamız gereken.

Karınca Ajans olarak, karıncanın yılmadan çalışmasını ve sabrını kendine örnek alarak yolumuza devam ediyoruz.Örnek aldığımız, alanında uzman kişilerin de bizi fikirleriyle desteklemesi hırsımızı ve hedeflerimizi büyüterek bizi gururlandırıyor.

Ahmet Erim Suyabasmaz,Furkan Acarel,Çağhan Gençler,Eren Yavaş,Melike Tüfek,Casın Cengizalp ve bendeniz Gamze Özge Şaroğlu Karınca Ajans olarak iyi işler başarma yolunda 2 ay sonra meslek yaşamımıza ilk adımlarımızı atacağız.

Bu arada öğrencilik hayatımızın sona ermesi iyi mi kötü mü tartışılır ama öğrenmeyi asla bırakmayacağımızdan eminim.

Şu an inanılmaz uyku bastırdı ama daha Mavi Jeans Kapmanya sunumumu hazırlamaya deva etmem gerekiyor. Eee napalım Çalışmak Çalışmak ve yine Çalışmak..:)Görüşmek üzere...

Saygı ve Sevgilerimle

Tapir Ajans PS Alive

2009-05-02T04:20:00.000-07:00

Geçtiğimiz perşembe günü çok heyecanlı başladım güne.Bitirme tezimizin sunumunu yapacaktık. Evet "yapacaktık".Çünkü 6 kişilik işini son derece ciddiye alan ve hırslı bir takımdık.Tapir Ajans olarak farkımızı ortaya koyduk ve sunumumuzu başarıyla sonlandırdık.Kadir Has Üniversitesi, Halkla İlişkiler ve Reklamcılık son sınıf öğrencileri olarak elimizden geleni yaptık.

Bizden önce başka bir grup sunumu yaptı ve izleme şansımız oldu.Sogüyev grubunu (daha sonra bahsedeceğim) izledikten sonra heyecanımız arttı. Sunuma başlarken ufak teknik aksaklıklar yaşamamıza rağmen iyi bir performansla başlayıp son derece keyifli şekilde sonlandırdık. En çok hoşumuza giden şey ise eleştirilecek bir şey bulamamaları ve soru bombardımanına tutamamaları oldu. Bunun sebebi bence kendimizden ve yaptığımız işten emin olmamız, kendimize ve fikirlerimize güvenmemizdi.Sunumdan hemen sonra grup fotoğraflarımızı da çekildik ve keyifle okuldan ayrıldık.

Buradan tekrar grup arkadaşlarıma teşekkür ediyorum.Ahmet Erim Suyabasmaz,Çağhan Gençler,Mert Uslu,Furkan Acarel,Mustafa Kahraman teşekkürler.Ayrıca reklam çekimlerimizde emeği geçen RTV öğrencileri; Özge Selamet, Neslihan Gürsoy ve Turgut Çelikkartal'a teşekkürlerimi sunuyorum.